پاتریشیا گارفیلد و Creative Dreaming: خواب‌هایتان را خودتان شکل بدهید

بیشتر کتاب‌های خواب به شما یاد می‌دهند شب را بخوانید. کتاب Creative Dreaming نوشته پاتریشیا گارفیلد که سال 1974 منتشر شد، ادعایی جسورانه‌تر و غیرمعمول‌تر داشت: می‌توانید شب را خودتان بنویسید. به باور او، خواب مثل آب‌وهوا نیست که فقط تحملش کنیم؛ مهارتی است که می‌شود تمرینش کرد. آدم‌ها و فرهنگ‌ها در طول تاریخ یاد گرفته‌اند خواب‌هایی را که لازم دارند به سراغشان بیاورند: شجاعت پیش از یک آزمون سخت، جواب یک مسئله، دیدار با دوستی که از دست رفته، یا آرامش بعد از یک فقدان. این کتاب یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های خواب تاریخ شد، به شکل‌گیری یک انجمن علمی بین‌المللی کمک کرد و مفهوم انکوبیشن خواب (دعوت از خواب دلخواه) را وارد زبان امروز کرد. در این مقاله با ماجرای گارفیلد و روشش آشنا می‌شوید و صادقانه می‌بینیم کدام بخش‌ها هنوز پابرجاست.

پاتریشیا گارفیلد که بود؟

پاتریشیا گارفیلد (1934 تا 2021) روان‌شناسی آمریکایی بود و احتمالاً طولانی‌ترین دفترچه خواب شخصیِ بی‌وقفه دنیا را داشت. او این دفترچه را در نوجوانی شروع کرد و بیش از هفت دهه ادامه داد؛ ده‌ها هزار خواب، همه با دست‌خط خودش. این آرشیو او را به یک پژوهش بلندمدت متحرک تبدیل کرد و پایه همه نوشته‌هایش شد: Creative Dreaming در 1974، The Healing Power of Dreams در 1991 که نشان می‌دهد خواب‌ها چطور بیماری و بهبودی را بازتاب می‌دهند، و The Universal Dream Key در 2002 که مضمون‌های تکرارشونده خواب در همه فرهنگ‌های جهان را با هم مقایسه می‌کند. او از اعضای بنیان‌گذار انجمن بین‌المللی مطالعه خواب (International Association for the Study of Dreams) و بعدها رئیس آن بود و چند دهه از شناخته‌شده‌ترین معلمان خواب‌کاوی در جهان به حساب می‌آمد.

خواب دیدن یک تئاتر شخصی است که در آن چند تئاتر هم‌زمان در جریان است.

Patricia Garfield

انکوبیشن خواب: دعوت از خوابی که لازمش دارید

قلب Creative Dreaming تمرینی است قدیمی‌تر از خود روان‌شناسی: یونانیان باستان برای دیدن خواب شفابخش در معبدهای آسکلپیوس می‌خوابیدند و در فرهنگ‌های مختلف مردم با نیت و آمادگی به استقبال خواب می‌رفتند. گارفیلد اصول مشترک همه این سنت‌ها را به روشی تبدیل کرد که هر کسی در خانه می‌تواند امتحانش کند. شواهد علمی هم پشتش هست: پژوهش‌های امروزی درباره تلقین پیش از خواب نشان می‌دهند نیتی که روشن و پررنگ باشد واقعاً محتوای خواب را به سمت موضوع انتخابی می‌برد. انکوبیشن خواب حالا ابزار رایج پژوهش‌های خواب، درمان کابوس و تجربه خواب آگاهانه است. روش او این است:

1. یک نیت روشن انتخاب کنید. فقط یک سؤال، یک موضوع یا یک آدم، نه فهرست خرید. درخواست مبهم، شب مبهم می‌سازد.
2. آن را در یک جمله خلاصه کنید، به زمان حال و مثبت: «امشب درباره آن تصمیم خواب می‌بینم و راهش را پیدا می‌کنم.»
3. در طول روز ذهنتان را با آن آشنا کنید: در لحظه‌های خالی به موضوع برگردید، درباره‌اش بخوانید و حس و حالش را زنده نگه دارید. خواب از چیزی تغذیه می‌کند که در روز برایمان مهم بوده.
4. موقع خاموش کردن چراغ جمله را تکرار کنید و همزمان موضوع را در ذهنتان تصویر کنید تا آخرین چیزی باشد که پیش از خواب به آن فکر می‌کنید.
5. همان لحظه بیدار شدن بنویسید، حتی تکه‌پاره‌ها را. محتوای انکوبیشن اغلب غیرمستقیم می‌آید، در تصویرهایی که فقط روی کاغذ معنا پیدا می‌کنند.
6. چند شب پشت سر هم ادامه بدهید. گارفیلد انکوبیشن را مهارتی می‌دانست که باید مرحله به مرحله یاد گرفت و پژوهش‌ها هم همین را تأیید می‌کنند: با تمرین، میزان موفقیت بالا می‌رود.

The Universal Dream Key: دوازده مضمونی که همه دنیا خواب می‌بینند

گارفیلد با مقایسه گزارش خواب‌ها در فرهنگ‌های مختلف، مضمون‌هایی را فهرست کرد که در هر جای دنیا که آدم‌ها می‌خوابند دیده می‌شود. بیشترشان با اضطراب همراه‌اند و همه‌شان قدمتی طولانی دارند. نمونه‌ای از این مضمون‌های جهانی:

حرف او دو لبه بود: درون‌مایه‌ها جهانی‌اند، اما پیامشان شخصی است و به چیزی در زندگی خودتان برمی‌گردد که این روزها دنبالتان کرده، شما را محک زده یا بی‌پناه‌تان کرده. اگر خواب ریختن دندان مهمان همیشگی شماست، راهنمای تعبیر خواب ریختن دندان ما همین یک درون‌مایه را از نگاه علم و سنت‌های مختلف بررسی می‌کند.

میراث گارفیلد و ماجرای Senoi

صداقت حکم می‌کند دربارهٔ کتاب سال 1974 یک اصلاحیه بدهیم. رمانتیک‌ترین فصل کتاب، مردم Senoi در مالایا را جامعه‌ای از استادان کنترل خواب توصیف می‌کرد که هر صبح خواب‌هایشان را برای هم تعریف می‌کردند و همین، به گفتهٔ کتاب، آرامش و هماهنگی چشمگیری میان آن‌ها ساخته بود. گارفیلد این روایت را از نویسندگان پیش از خودش گرفته بود و مردم‌شناسی بعدی نشان داد که بیشترش افسانه‌ای غربی است. این اصلاحیه مهم است، اما به سهم واقعی او آسیبی نمی‌زند، چون تکنیک‌هایش هیچ‌وقت به این افسانه تکیه نداشتند: نیت ما به خواب‌هایمان شکل می‌دهد، رویارویی با شخصیت‌های کابوس بهتر از فرار از آن‌هاست، تعریف کردن خواب صمیمیت می‌سازد و دفترچهٔ خواب مثل سپرده‌ای بانکی هر روز سودش بیشتر می‌شود. پژوهش‌های امروز دربارهٔ پروراندن خواب، خواب آگاهانه و درمان با تمرین تصویرسازی، هستهٔ عملی کار او را تأیید کرده‌اند. کنار کتاب‌ها، او با هم‌بنیان‌گذاری International Association for the Study of Dreams (انجمن بین‌المللی مطالعهٔ خواب) برای این حوزه خانه‌ای ماندگار ساخت و دهه‌ها تدریسش باعث شد دفترچهٔ خواب به چیزی آشنا در خانه‌ها تبدیل شود. کم‌ترند کسانی که به اندازهٔ او مردم را قانع کرده باشند خواب دیدن یک مهارت است.

خواب‌پروری خلاق را با Ruya تمرین کنید

دفترچهٔ هفتاد سالهٔ گارفیلد قانع‌کننده‌ترین دلیل برای نوشتن خواب‌هاست و Ruya نسخهٔ امروزی‌اش را به شما می‌دهد: همان لحظهٔ بیدار شدن، خوابتان را با صدا یا متن ثبت کنید، نیت پروراندن خواب را شب قبل در یادداشت روزانه‌تان بنویسید و از آرشیو خواب‌هایتان ببینید، همان‌طور که گارفیلد دید، کدام درون‌مایه‌ها مال خودتان‌اند و چطور تغییر می‌کنند. اگر بخش کنترل خواب در کار او برایتان جذاب است، قدم بعدی خواب آگاهانه است: راهنمای خواب آگاهانه ما دقیقاً از همان جایی ادامه می‌دهد که Creative Dreaming اشاره کرده بود، و روش‌های تعبیر هم برای صبح‌هایی هستند که خوابِ دعوت‌شده با زبان معما سراغتان می‌آید.

شرط‌بندی گارفیلد که هفتاد سال شبانه دنبالش کرد این بود که خواب‌بیننده تماشاچی نیست. خوابی را که لازم دارید بخواهید، با چیزی که دنبالتان می‌کند روبه‌رو شوید و آنچه را به شما داده می‌شود بنویسید. او می‌آموخت که شب تا نیمه‌راه به استقبال آدم می‌آید، اما فقط کسانی را می‌پذیرد که با نیت و یک قلم سر قرار آمده باشند.