Droommandalas: Jung se sirkel van heelheid en hoe om jou eie te teken

In 1916, te midde van die onstuimigste tydperk van sy lewe, het Carl Jung elke oggend iets ongewoons begin doen: hy het 'n klein sirkel in 'n notaboek geskets. Party dae was die sirkel rustig en simmetries; ander dae was dit vol en onstuimig. Met verloop van tyd het hy besef die tekeninge wys iets wat werklik is. Die sirkel het die toestand van sy innerlike wêreld weerspieël, eerliker as sy eie opinies oor homself. Hierdie gids gaan oor daardie praktyk en die antieke vorm daaragter: wat 'n mandala is, waarom sirkelvormige beelde op die vreemdste tye in drome opduik, wat navorsing oor die teken daarvan sê, en hoe jy vandag nog 'n mandala uit jou eie droom kan maak, as jy wil.

Wat is 'n mandala?

Mandala is 'n Sanskrit-woord wat "sirkel" beteken. In sy eenvoudigste vorm is dit 'n ontwerp wat rondom 'n middelpunt georganiseer is: ringe, blomblare en patrone wat vanaf 'n duidelike sentrum uitwaarts straal. Waar mense ook al deur die geskiedenis heen heilige kuns geskep het, duik hierdie sirkel met 'n middelpunt telkens op met dieselfde betekenis: 'n beeld van orde, heelheid en die verhouding tussen die middelpunt en alles daaromheen. Dit is een van die oudste visuele idees wat ons ken.

Jung en die mandala: 'n Sirkel elke oggend

Jung het nie deur teorie by die mandala uitgekom nie, maar deur 'n persoonlike krisis. Gedurende die jare wat hy later sy konfrontasie met die onbewuste genoem het, het hy hom gedwing gevoel om hierdie sirkelvormige figure te teken - eers in sy notaboeke en later in die uitgebreide skilderye van The Red Book. Hy het opgemerk dat die tekeninge saam met sy innerlike toestand verander: rustige oggende het gebalanseerde sirkels opgelewer, terwyl moeiliker dae gebroke patrone voortgebring het. Hy het tot die gevolgtrekking gekom dat die mandala iets doen wat geen dagboekinskrywing kon doen nie: dit wys die toestand van sy psige van buite af.

My mandalas was kriptogramme van die toestand van die Self wat elke dag opnuut aan my geopenbaar is. Ek het hulle soos kosbare pêrels bewaar.

Carl Gustav Jung, Memories, Dreams, Reflections (1963)

Toe volg die ontdekking wat mandalas 'n hoeksteen van sy sielkunde gemaak het: sy pasiënte het dit ook spontaan geskep, sonder dat hulle ooit een gesien het. Mense wat deur groot omwentelings gegaan het, het van sirkelvormige tuine gedroom, uitstralende patrone geskilder, visioene van wiele en ringe beskryf en daarna 'n merkbare gevoel van kalmte ervaar. Die bekendste voorbeeld was die fisikus Wolfgang Pauli, wie se droom van 'n "wêreldhorlosie" - 'n groot driedimensionele wiel van ringe wat in volmaakte ritme draai - hom met wat hy beskryf het as 'n gevoel van die verhewenste harmonie gelaat het. Jung het hieruit afgelei dat die mandala 'n argetipe is: 'n aangebore beeld van die Self, die hele persoonlikheid, waarna die psige juis gryp wanneer dit probeer om alles bymekaar te hou. Volgens hom verskyn die sirkel as 'n vorm van selfgenesing: orde wat rondom chaos gevorm word.

Mandalas in jou drome: Sirkels, wiele en ronde tuine

Jy sal selde van 'n letterlike mandala droom wat teen 'n muur hang. Die argetipe verkies vermommings, en sodra jy hulle ken, is dit maklik om hulle raak te sien:

• 'n Ronde tafel of 'n kring mense waar die aandag op die middelpunt of op jou plek in die kring rus.
• Wiele en horlosies: draaiende meganismes met 'n stil middelpunt, soos Pauli se wêreldhorlosie.
• 'n Sirkelvormige tuin of binnehof, dikwels met 'n fontein, boom of waterpoel in die middel. Jung het dit as van die duidelikste beelde van die Self beskou.
• 'n Ligbol of sfeer, waarna gekyk of wat vasgehou word, dikwels met 'n gevoel van groot betekenis wat veel groter as die beeld self voel.
• Spiraaltrappe of kronkelpaadjies wat na 'n middelpunt toe sirkel eerder as om na 'n nuwe bestemming te lei.
• 'n Vierkant binne 'n sirkel, 'n ommuurde binnehof in 'n ronde stad, vier paadjies wat by 'n fontein ontmoet: Jung het hierdie vier-in-'n-sirkel-patroon die kwaterniteit genoem en dit as besonder betekenisvol beskou.

Die tydsberekening is die belangrikste leidraad. Sirkelvormige droombeelde duik dikwels op presies in die tye wat Jung raakgesien het: groot oorgange, rou, herstel of besluite wat 'n mens se lewe herorden. Die droom dra gewoonlik 'n duidelike stemming - stil, georden en soms sag verlig - wat uitstaan teen 'n stresvolle tydperk. As dit klink soos 'n droom wat jy gehad het, is die klassieke Jungiaanse uitleg bemoedigend: die psige skets sy eie middelpunt en herinner die dromer dat dit bestaan. Soos altyd weeg die gevoel van die droom en jou persoonlike omstandighede swaarder as enige simboolwoordeboek, ook hierdie een.

Waarom die teken van sirkels die gemoed kalmeer: Die bewyse

Mandala-teken is 'n gevestigde deel van moderne kunsterapie, en dit is ook wetenskaplik ondersoek. In 'n eksperiment in 2005 het navorsers deelnemers eers angstig gemaak en hulle daarna gevra om óf 'n mandala, óf 'n gestruktureerde ruitpatroon, óf 'n leë bladsy in te kleur. Die mandala- en ruitpatroongroepe het merkbaar meer ontspan as die groep wat vry geteken het, en 'n studie in 2012 het dieselfde resultaat bevestig. Die eerlike gevolgtrekking is dat die effek nie net in die vorm van die mandala lê nie, maar in wat dit bied: 'n komplekse, gestruktureerde patroon wat jou aandag heeltemal vasvang en 'n meditatiewe toestand bevorder. Die sirkel is bloot die vorm waarna mense deur die eeue telkens teruggekeer het. Vir droomwerk voeg dit nog iets by: die struktuur kom uit jou eie droom en nie uit 'n inkleurboek nie.

Hoe om 'n droommandala te teken

Jy hoef glad nie kunstalent te hê nie, en dit is nie net 'n mooi manier om dit te sê nie: die sirkel help om die komposisie vir jou te vorm. Tien tot vyftien minute is genoeg, en die oggend is die beste tyd, terwyl die droom nog vars is.

1. Skryf eers die droom in jou droomjoernaal neer, met soveel besonderhede as wat jy kan onthou. Die mandala is 'n reaksie op die droom, nie 'n plaasvervanger daarvoor nie.
2. Teken 'n sirkel. Trek om 'n bord, gebruik 'n passer of gebruik 'n digitale hulpmiddel wat die simmetrie vir jou behou.
3. Sit vir 'n oomblik by die kerngevoel van die droom. Nie die storielyn nie - die gevoel.
4. Plaas die kern van die droom in die middel: die beeld, kleur of vorm wat die sterkste gevoel oproep. Dit hoef nie soos enigiets herkenbaars te lyk nie.
5. Werk van die middel af na buite. Laat vorms en kleure deur gevoel eerder as logika gelei word; herhaling rondom die sirkel is deel van die proses.
6. Hou op wanneer dit voltooi voel, nie wanneer dit perfek lyk nie. Jy sal weet wanneer dit klaar is.
7. Skryf die datum daarop en dui aan by watter droom dit hoort. Die werklike insigte kom uit die reeks: hou hulle, en vergelyk dit oor die verloop van weke.

Lees 'n reeks mandalas soos Jung sy eie gelees het: nie een tekening op 'n slag nie, maar as 'n opeenvolging. Let op kleure wat aanhou terugkeer, of die middelpunt al hoe meer stabiel of voller word, en hoe chaos aan die rande oor weke begin orden. Jy beoordeel nie die kuns nie; jy kyk hoe 'n verslag van jou innerlike toestand mettertyd vorm aanneem. Langs die drome in jou droomjoernaal word die sirkels 'n tweede rekord van dieselfde tydperk in jou lewe, geskryf in 'n taal wat nie deur jou menings verander kan word nie.

Die mandala-oefening rus op dieselfde grondslag as alle droomwerk: 'n droom wat neergeskryf word terwyl dit nog vars is. Ruya se droomjoernaal is gratis en maak dit maklik om die oggendgewoonte vol te hou. En wanneer 'n droom meer as 'n sirkel vra, lees die Simbole en Argetipes (Jungiaans)-uitlegmetode dit op die manier waarop Jung sou: deur die beelde, hul emosionele lading en wat hulle in jou werklike lewe doen.